Actieve en passieve tilliften
Als transfers (bijv. van bed naar rolstoel) niet meer veilig zijn, is een tillift noodzakelijk. Er zijn verschillende soorten tilliften.
Actieve tillift
Geschikt voor cliënten die nog enige zelfstandigheid hebben.
Vereist:
- Stafunctie
- Rompbalans
- Arm- en schouderfunctie
- Begrip en het kunnen opvolgen van instructies
Contra-indicaties:
- Onvoldoende fysieke functies of begrip
- Angst, tegenwerking, of te veel onwillekeurige bewegingen
Aandachtspunten:
- Beoordeel deze functies zorgvuldig, ook afhankelijk van het moment van de dag
- Kies een passende lift en tilband op basis van lengte, gewicht en mogelijkheden
- Bij onvoorspelbare bewegingen (dystonie, chorea) kan een actieve lift onveilig zijn
Passieve tillift
Inzetbaar als actieve transfers niet meer mogelijk zijn of te veel energie kosten.
- Geen eigen activiteit vereist
- Veiliger en minder belastend voor de cliënt
Aandachtspunten:
- Moeilijker aanleggen van tilband bij beweeglijke cliënten
- Risico op stoten: zorg voor goede polstering en voldoende afstand tot het juk
- Overleg met zorgteam over juiste lift en band
Combinatiegebruik
Soms wordt de passieve lift gebruikt voor transfers in/uit bed en de actieve lift voor toiletgang overdag.
Wie beslist?
- Liftkeuze: verpleging, ergotherapeut, fysiotherapeut
- Bandkeuze: in overleg met fysiotherapeut en ergocoach
- Vastlegging: in cliëntplan
- Evaluatie: minimaal elk half jaar in het MDO of bij veranderingen
Tip: Probeer tilliften in overleg met behandelaren eerst uit in de praktijk om te bepalen wat het beste werkt.
Laatst bijgewerkt: maart 2026.